III

Kaybettiğin dostunun anısına üç beş cümle yazmanı istediklerinde, bunun haftalarca araştırdığın, onlarca kitap okumanı gerektiren, cümleleri uzadıkça uzayan tüm yazılardan daha zor olduğunu fark ediyorsun. Ne bir belagat sıkıntısı, ne edebiyat, ne çetrefil felsefi bir sorgulama, ne de sosyolojik bir tespit; yalnızca kaybettiğinin anısını kelimelerle anlatmanın imkansızlığı. Ve söylenen her bir cümle, onlarca kitaptan daha fazlası, her kelimeyle kaybettiklerinden bir sıcaklık, bir gülümseme, bir sarılma bekleniyor.

Ve neyi anlayabilmişim ki neyi anlatabileceğim? Anladığım yalnızca şu: ölüm her zaman ani oluyor. Ve öyle olmadığı yanılsamasına kapılsak da, hiçbir zaman kavranamıyor.